♥بهارنارنج♥

که زمین گرد است و چرخش این افلاک

دخترک جیغ کشید دخترک هرزه نبود

عشق آبستـــن شد و دگـــر پـــرده نبود

پسر اما مغـــرور: این منــم مـــرد زمیــن

تو خودت خواسته ای عشق یعنی همین

دختـــرک مـــادر شد و پســر حاشــا کــرد

دختــرک هیچــ نگفــت نگهــی بـــالا کــرد

و سپرد دست خدا بعد از این زندگی اش

دختــرک آه کشیــد آه از ســـادگی اش 

پسر از او گذشت رفت از آن شهر و دیار

دختـــرک تنهـــا مانـــد شهر بی یاور و یار

زاده شــد فـــرزنــدش نــام او شــد لیــلا

بی نهـــایت معصـــوم بی نهــــایت زیبا 

بی کس و بــی همــراه با تمــام سختی

ساخت دنیـای خویش پر شد از خوشبختی

دختـــرش رعنـــا شد پـــاک و بی آلایــش

هدیـــه ی خوب خدا یک بغـــل آرامـــش 

چند سالی گذشت آن پســر بابــا شد

صاحب دختــری تخس و بی پــروا شد

از وجـــود دختـــر کل شهــر ارضا شد

باز هم عــدل خدا با سنـد امضا شد

پسـر قصه ی ما فهمیـد خیلی زود

علت بدبخــتی و غــم او چه بـود

یادش آمــد آن روز آه آن دختــر پاک

که زمین گرد است و چرخش این افلاک