♥بهارنارنج♥

بوسه خزونی

بوسه باد خزوني، با هزار نامهربوني،

زير گوش برگ تنها،

ميگه طعمه خزوني...!

برگ سبز و تر و تازه، رنگ سبزشُ مي بازه،

غرق بوسه هاي باد و وحشت روزاي تازه

مي کَنه دل از درخت و، ميشه آواره کوچه

کوچه اي که يادگارِ

روزاي رفته و پوچه...

مي شينه گوشة کوچه، چشم به آسمون مي دوزه

مي کُنه ياد گذشته،

دلش از غصه مي سوزه...

ياد باد...!

يادِ گذشته شاد باد!

اين دلِ زرد و تهي،

در حسرتِ ديدار باد...!

يادِ روزايي که کوچه، زير سايه تنم بود،

مهربون درختِ عاشق، مستِ عطر نفسم بود

سهمِ من از بوسه باد،

چي بگم اي داد و بيداد!

همه زردي و تباهي،

مُردن و رفتن از ياد...