♥بهارنارنج♥

فاضل نظری

  هرگــــاه یک نـگــــاه به بیــگـــانـــه می کنی 

خون مرا دوباره به پیمــانـــه می‌کنی 

ای آنکـــه دست بر سر من می‌کشی! بگو 

فـــردا دوباره مــوی که را شانـــه می‌کنی؟ 

گفتی به من نصیحــت دیوانگـــان مکن! 

باشد، ولی نصیـــحت دیوانـــه می‌کنی 

ای عشق سنگـــدل که به آیینـــه سر زدی 

در سینه‌ی شکستـــه‌دلان خـانـــه می‌کنی؟ 

بر تن چگـــونه پیلـــه ببافـم که عـــاقبـت 

چون رنگ رخنـــه در پر پروانــــه می‌کنی 

عشق است و گفتـــه‌اند که یک قصــــه بیش نیست

 این قصه را به مــرگ خود افسانـــه می‌کنی!