من زنده بودم اما....

من زنــــده بودم اما انگــــار مــــرده بودم

از بس كه روزهــــا را با شب شمــــرده بودم

يك عمــــر دور و تنهــــا، تنهـــا بجــــرم اين كه

او سرسپـــرده مي خواست ، من دل سپــــرده بودم

يك عمــــر مي شد آري در ذره اي بگنجــــم

از بـــس كه خويشتــــن را در خـــود فشــــرده بودم

در آن هواي دلگيــــر وقتـــي غــــروب مي شد

گويـــي بجـــاي خورشيـــد من زخـــم خـــورده بودم

وقتي غـــروب مي شـــد وقتـــي غـــروب مي شــد

كــــاش آن غــــروب هـــا را از يــــاد بــــرده بودم!

"محمد علی بهمنی"

دقیقا الان زنده هستم و عین مرده ها........خدایا دست نیازم سمت توئه...

کمکم کن