♥بهارنارنج♥

چشم به راه

چشم به راه 

آرزویست مرا در دل که روان سوزد و جان کاهد

 هر دم ان مرد هوسران را با غم و اشک و فغان خواهد

 بخدا در دل و جانم نیست جز حسرت دیدارش

سوختم ازغم وکی باشدغم من مایه ی ازارش 

شب دراعماق سیاهی ها مه چو در هاله زار اید  

نگران دیده به ره دارم شاید آن گمشده باز آید 

 سایه ای تاکه به در افتد من هراسان بدوم بردر  

 چوشتابان گذرد سایه خیره گردم به در دیگر

 همه شب در دل این بستر جانم آن گمشده را جوید

 زین همه کوشش بی حاصل عقل سرگشته به من گوید

 زن بدبخت دل افسرده ببر از یاد دمی او را

 این خطا بود که ره دادی به دل ان عاشق بدخو را

 آن کس که تو می جویی کی خیال توبسر داره

 بس کن این ناله زاری را بس کن او یار دگر داره  

 لیکن این قصه که می گوید کی به نرمی رودم درگوش

 نشود هیچ زافسونش آتش حسرت من خاموش

میروم تا که عیان سازم راز این خواهش سوزان را  

نتوانم نتوانم که برم از یاد هرگز  آن مرد هوسران را

 شمع ای شمع چه می خندی به شب تیره و خاموشم

بخدا مردم از این حسرت که چرا نیست در آغوشم...!!!